1e stagedag: 28 september
Hallo lieve mensen
Na drie jaar opleiding en niet geslaagd heb ik mijn studie weer eens opgepakt, ik wil en zal dat papiertje halen. Och de afgelopen anderhalf jaar was moeilijk, kon het maar niet verwerken dat ik, omdat een praktijkbegeleidster mij niet moest, ik 6 weken voor het eind mijn opleiding af moest breken. Gelukkig heeft een landelijke instantie zich over mij ontfermd en zie hier, ik mocht het afmaken. Hoewel ik heel erg tegen een nieuwe stage opzag, teveel deuken opgelopen in dat laatste jaar, moest ik toch een jaar stage erbij doen. Dikke shit natuurlijk want na drie jaar gewerkt te hebben tussen de kleuters, had ik het wel gehad. Helaas niet dus en dus moet ik wel wil ik alsnog slagen.
Ik type me helemaal de rambam om het allemaal in een jaar af te krijgen maar dat maakt niet uit.
Vandaag ben ik dus op mijn nieuwe plek begonnen. Wist niet wat ik oest verwachten, ja dat ik groep 3-4 voor mijn rekening kreeg maar verder niet. Heb inmiddels bij de kleuters wel de nodige ervaring opgedaan maar dat is toch anders.
Dus vanmorgen begonnen en och het b egon al goed toen mijn ega de wekker vergeten was te zetten. Pech voor hem, ik kon het nog wel redden. Moest er wel tegen vliegen en dat is niks voor mij. Moet door mijn fibromyalgie(reuma in de weke delen) s'morgen een hele tijd bijkomen voordat dat meganisme eindelijk weer op volle toeren werkt, maar goed was toch op tijd. Na koffie gedronken te hebben gingen we de klas in. De leerkracht legt het werk uit en ik mocht dus groep 4 begeleiden in het werk wat ze moesten doen. Niet altijd even makkelijk want er zitten altijd kinderen bij die niet vooruit te branden zijn en die dan ook alle aandacht nodig hebben. Dan natuurlijk de pauze en ja hehe eindelijk dat ene sigaretje dat ik vanmorgen heb gemist toen ik mijn bed uitkwam. Had wel gerookt hoor maar kwam nog een beetje nicotine tekort. Nou toen de gym en ja dan doet die nicotine toch iets want kon heerlijk meerennen met de kids wat ze dan ook erg leuk vonden. Bij één van de kids ben ik volgens mij nu al de favoriet want ze bleef maar aan me hangen(erg leuk)Ja en dan de middag, het programma zag er leuk uit en de kinderen moesten hun droomhuis tekenen. Nou als je dat zag, er was er één die een schoorsteen met, ja je leest het goed, verwarmingspijpen had getekend, waar hij de witte rijst in kon leggen en als het dan regende dan werd de rijst vanzelf gekookt omdat de pijpen het water warm maakten. Nou als dat geen huis van de toekomst meer is dan weet ik het niet meer. Ook de babi pangang werd er gaar in zei die. Hoef je niet te vragen waar die van oorsrong vandaan komt he?
Kortom, hoe ik er ook tegenop heb gezien door die vreselijke ervaringen van het laatste jaar, moet ik zeggen dat ik een heerlijke dag heb gehad en dat ik me prettig voelde na anderhalf jaar weer binnen de school te zijn. Het onderwijs heeft nu eenmaal mijn hart net als de kinderen en die hele specifieke geur van de school.potloden en papier, samen hebben ze de geur die vroeger heet en zo lekker ruikt omdat je je zelf weer kind mag voelen.
PS. ik probeer elke werkdag een stukje te schrijven over mijn belevenissen op school, de goede en de slechte dingen.
Ik hoop dat jullie dit dagboek met veel plezier zullen lezen.
2 oktober
Heerlijk om weer aan het "werk"te zijn. Na anderhalf jaar je weer meegeteld te voelen. Vandaaag lekker ontspannen begonnen. Na eerst mijn huis opgeruimd te hebben en de hond uitgelaten, ging ik weer vrolijk op weg naar mijn stage, met de muziek van Miss Saigon knetterhard op mijn autoradio. En dat om kwart voor 8 s'morgens.Eenmaal op mijn stage hoor ik dat een collega in het ziekenhuis ligt, 6 maanden zwanger maar de baby dreigt nu al te komen, best een schok omdat ik haar ook nog van een eerdere stage ken. Daarna toch gemoedelijk een kop koffie gedronken en toen de klas in.
Fijn om de kids weer te zien en we begonnen dan ook met een kring gesprek en natuurlijk over het onweer van gisteren.Op mijn vraag wie er bang was voor onweer kreeg ik twee vingertjes te zien, pikt natuurlijk net de goede eruit. Ze vertelde dat ze bang was en toen naar de slaapkamer van papa en mam was gegaan en dat papa en mama iets heel geks deden, zegt ze ja en wat dat nou was, ik weet het niet hoor. Nou daar sta je dan met je goede gedrag en ik ben dus snel overgestapt op een ander onderwerp en heb er verder niet op gereageerd. Ze kregen het ook nog over de stoomtrein die vanwege het 100 jarig bestaan van ons lijntje, reed. Ik zei dat ik het was vergeten en spontaan werden mij foto's aangeboden door de kids. Errug lief.En ik voelde me weer "veilig"bij dit onderwerp.
Ja en dan het echte werk he? effe stukkie uitleggen en dan aan het werk. Nu heb je dus hele snelle en hele langzame kids en weer was er één niet vooruit te branden(feestje gehad). Dus alle aandacht naar dat kind om er maar voor te zorgen dat het werk afkwam. Na de pauze samen met de kids van groep 8 oud papier verzameld, nou dat waren me ook een stel, de steekwagen werd gebruikt als skelter en een lege doos als stoel, papier dat lekker werd uitgespreid in de container en tuurlijk nergens iets op uit doen als ik er wat van zei, niet erg hoor vond het wel leuk, weer een uitdaging er bij. Weer terug in de klas, kwamen we er achter dat de klok stil stond dus mijn watch maar op tafel gelegd en een verkeersles gehad, je wilt niet weten wat kinderen al voor verkeersborden kennen, dan gaat de bel, kids naar huis en ik naar buiten voor een heerlijke trek aan mijn sigaret om vervolgens weer naar binnen te gaan om de boel op te ruimen en het werk na te kijken. Vanmiddag lekker rustig, even een schrijfoefeningetje en dan lekker wat voor jezelf doen. Computeren voor groep 3 en de rest iets uit de kast. Nou weer werkte er een pctje niet en dus klik ik op de knop en jawel hoor we hebben beeld.Had ik even afgekeken donderdag van een ander dus zo verwonderlijk was het dan niet. Op de vraag hoe laat het is kijk ik op mijn horloge en wat gebeurt er? yes ook mijn batterij was leeg en hij was blijven steken op kwart over één tot hilariteit van mijn praktijkbegeleidster en ik. Goed we zaten zonder tijd en door uitval van een leerkracht dus ook vanmiddag een tijdje "alleen"gewerkt. Ik krijg weer zelfvertrouwen en ik moet zeggen, ik ben er graag. Dan gaat einderlijk dan toch de bel(erg vervelend als je niet weet hoe laat het is) en mogen de kids naar huis. Ook ik mag naar huis maar dat ik daar zo graag ben laat zich wel horen dat ik al bij mijn tuf tuf was en erachter kwam dat ik mijn tas was vergeten, nog een laatste geintje met E dat ik echt niet weg kon komen daar, nam ik afscheid voor de tweede keer met, Tot donderdag.
5 Oktober
Het begon vanmorgen al goed, voel me niet zo fit en ik vraag me af of ik wel moet gaan, ben hondsmoe, alles doet pijn en och ja het weer zit gewoon niet mee. Ben toch maar gegaan en we begonnen dan ook mooi rustig want E voelde zich ook al niet zo prettig.Na het even zelfstandig werken kregen we de schrijfles. Aangezien de meeste kids de 8 nog met twee rondjes op elkaar schrijven, moesten ze leren de 8 helemaal door te trekken dus eerst in de lucht en dan in het schrift. Heb maar 5 kids in de groep vandaag dus liet ik ze één voor ;e;en de 8 op het bord schrijven. Doen wat je hart je ingeeft dus en je dan realiseren dat je weer lekker op eigen houtje bezig bent, waar ik dan ook erg van geschrokken ben. Het is me al eens eerder opgebroken dat ik teveel deed in mijn enthousiasme maar goed, nu was het gelukkig geen probleem. Na de schrijfles weer de rekenles en hoewel ik heel veel van de kids kan hebben, kon ik even eentje uit de groep niet uitstaan, helaas. Dat kind is niet voorruit te branden en vraagt constant aandacht, negatief wel te verstaan. Ze weet alles maar als het op werken aankomt dan is ze moe en doet ze niks. Dan de pauze, wat een schrik, één van de jongens struikeld over de voet van zijn vriendje( groep 5/6) en valt zo hard dat hij helemaal onder het bloed zit, schreeuwen als een mager varken natuurlijk en maar zeggen dat het prikt, ja logisch toch, tranen zijn zout en als dat in het wondje komt....... wel eindelijk het joch gekalmeerd, wil die in de spiegel kijken en ja hoor begint ie weer, volgens E is het ook een pieperd maar goed blijf bij hem en stel een aantal vragen. Ma komt hem halen en s'middags horen we dat ie toch een hersenschudding heeft. Na de pauze de gym en hoewel we van ons chineesje al veel hebben gehoord('t is ook zo'n scheet) wil ik toch nog even vertellen dat hij weer wat nieuws heeft uitgevonden, hij loopt met de bal tussen zijn benen en we besluiten dat iedereen dat dan maar moet doen, waarop één van de meiden zegt: "Zo loopt mijn papa ook altijd" . Hierna kunnen we echt ons lachen niet houden, maar we gaan door alsof er niets is geweest. S' middags een praatje in de klas over geheimpjes en dat je die niet door mag vertellen, we krijgen het over bedplassen en luiers maar ons chineesje kent geen luiers, niet zo verwonderlijk want ik ken chinezen die hun baby vanaf het begin voven de luier houden na de voeding en die kids dus al heel vroeg zindelijk zijn. Het gesprek word verstoord door een leerling van ik denk groep 6 die straf heeft en even terug word gezet. Nou dan hoef je niet te vragen als je van een kind van 8 hoort van nou dan sta je toch mooi voor schut? En weer lagen we in een deuk en vragen we ons af waar hij elke keer zijn uitspraken weghaald, ons aller chineesje, net als met zijn vriend als die daar echt ruzie mee zou krijgen, zegt een grietje van nou dan zoek je toch een andere vriend, waarop hij zegt, ja en dat kan dus niet want ik ben de enige jongen dan in de klas(blijkbaar telt zijn vriend niet mee) Kortom het was weer een dag vol verassingen, maar ook een dag waarop E en ik met tevredenheid terug kijken. Tot maandag
